Bouwvergunning en motor-rijles

12 november

De school van Priya verwacht tussen de 10.000 en 20.000 Rs op te halen. Xavier zal mij motor leren rijden, maar ik mmoet het nog zien. Hij moet eerst drie complaints afhandelen op school. Onder andere Anitha heeft iets uitgespookt volgens haar leraar. Omdat Xavier met de leraar moet praten en Kumari en Xavier willen dat Anitha daar bij is moet dat nadat de leerlingen in het lokaal gesettled zijn. Dus dat is rond tien uur, na het ochtendgebed. Zo begint de school wel erg laat. Om vier uur zijn ze al weer vrij, dus ik vraag mij af hoeveel ze leren, want ze eten ook nog tussendoor op school.

Priya heeft binnenkort 6 examens en is dus 12 dagen vrij. Van studeren komt niet veel. Het is vooral tv kijken, zolang er stroom is, en met een gesloten boek rondlopen. Priya merkt op dat ik elke keer verlegen word als ze het hebben over trouwen en indiase of westerse meisjes. Klopt, ik zeg dat ik nooit zal trouwen en Priya vraagt door. Geen zin om te liegen, dus leg ik uit dat ik mij niet aangetrokken voel tot vrouwen en dat ik daarom nooit zal trouwen. Dat ik wel graag een relatie zou willen vertel ik maar niet. Vraag of ze het niet vreemd vinden. Kumari zegt heel lief dat ze het begrijpt. Priya begint over iets anders. Pfff wat een lastige coming out. Vooral omdat ik ze niet teveel in verwarring wil brengen en ik ook niet weet hoe ze verder hiermee om zullen gaan. Waarschijnlijk kiezen ze de reformatorische insteek en beginnen ze er nooit meer over. We’ll see.

Het is een benauwde dag, licht bewolkt en vreselijk vochtig warm. Als ik om 3 uur even ga liggen (iedereen neemt vandaag rust) valt de stroom ook nog eens uit. Badend in het zweet wordt ik een half uur later wakker. Maar even een lekkere frisse douche nemen.

In afwachting van de terugkeer van Xavier, maak ik een eerste bouwvergunning tekening. Die slaat nergens op omdat we de bouwvergunning alleen nodig hebben om een compound wall te maken en een bron te mogen slaan. Als het ontwerp definitief is kunnen we een nieuwe bouwaanvraag doen (revisie). Om de procedure nu niet ingewikkelder te maken en de prijs laag te houden, maak ik een plattegrond met Indiase maten, standaard ramen en zo weinig mogelijk fratsen en een minimale oppervlakte om als weeshuis door de keuring te kunnen komen. De prijs van de vergunning wordt gebaseerd op het aantal ft2. Omdat we nu toch alleen een muurtje gaan bouwen van 60 centimeter doet het gebouw er nog niet toe. Deze vergunning blijft 2 jaar geldig. De consultant had gezegd dat we gewoon kunnen bouwen en de vergunning achteraf regelen (met omkoopgeld dus) maar daar hebben we geen zin in. Als omwonenden gaan klagen en we hebben een permit (bouwvergunning) kunnen ze ons niets maken om het proces te verhinderen.

De vergunning om van akkerland een commerciële bouwlocatie te maken is inmiddels geregeld. Het heeft 500Rs gekost om de benodigde brief van goedkeuring en stempels te verkrijgen. De officiële brief is in het Tamil, en handgeschreven door de chief van het dorp waar Indira-nagar (zo heet de buurt) onder valt. De tekstregels lopen schuin omhoog, maar het gaat alleen om de stempel, die dwars door de tekst heen staat. Met deze brief, en een soort kadastrale kaart + duiding en 1:200 plattegrond met 1 gevelaanzicht + standaard details van septic tank en wat constructiegegevens, kunnen we bij de president van de regio dan de bouwvergunning aanvragen. De consultant zal mijn tekening bewerken tot een bruikbare blue print in 5-voud. Ik moet na vandaag alleen nog de meest simpele voorgevel bedenken die mogelijk is en een stukje daarvan als doorsnede tekenen.

Pown zegt dat hij op me wacht. Ik krijg om 16.30 dan mijn eerste rijles op de motor. Het is verdraaid lastig om de ‘linkerhandrem’ te moeten inknijpen om met je linker voet te kunnen schakelen. Optrekken moet met een voorzichtige draaibeweging met rechts en het simultaan voorzichtig loslaten van wat normaal gesproken op fietsen en scooters de handrem. Na een half uurtje heb ik starten, optrekken en remmen, bochtjes maken redelijk onder de knie. Morgen als het rustig op straat is maar eens kijken of ik de ashram kan bereiken. (Ik zal langzaam rijden, mam)

Eerst mijn Sandaal repareren want het stalen ringetje is bij het starten geknapt dus mijn klitterband hnagt los. Mijn sleutelbos moet er aan geloven, omdat ze hier geen ijzerdraad in huis hebben en ik niet wil dat de boel vast genaaid wordt. Naast ‘goede rekenmachine, touw, waslijn, riem voor Sanjay, voetbal, zachte bal voor cricket en een bandenplakset komt dus nu ook ijzerdraad op het boodschappenlijstje. O ja ook iets duurdere bakolie, want Kumari krijgt last van giddyness (duizeligheid) van de olie die ze nu gebruiken.

Van Camille (AMAIDI) heb ik een reactie terug met heel veel nuttige emailadressen. De avond bestaat dus vooral uit een email-offensief, waarbij Eva wel gek geworden zal zijn van verschillende CC en BCC-tjes. Maar het lijkt erop dat het een nuttige dag was. Afspraken om te plannen zijn de deur uit. Als alles meezit kan ik voor de geplande vergadering van 23 november de hamerstukken (bedragen voor ommuring, cocosbeplanting + omheining, kosten watchman en waterbron) aanleveren en nog net voor ik naar Nederland vertrek de eerste werkzaamheden op de gevoelige plaat vastgelegd worden. Sandra kan dan het proces fotograferen en in januari kunnen dan de bloembollen de grond in, kan degene die in maart/april in India is de eerste oogst vastleggen!

In mijn enige 'leesboek' dat ik mee heb "Theater uit het niets" een soort bijbel voor de theatersport (improvisatietoneel) staan heel veel nuttige oefeningen om groepsgevoel, vertrouwen, samenwerking en dergelijke te kweken. Ik zin nog op manieren om die om te zetten naar een spelvariant die bruikbaar is zonder dat ik tamil machtig ben om met de kinderen te doen. Punt is dat ik dat waarschijnlijk in combinatie moet doen van een nog te verzinnen nursery rhyme of liedje want daar zijn ze hier gek op. Ik verzin wel iets. Vandaag geen kind gezien of gesproken, voornamelijk met het gebouw bezig geweest. Morgen even compenseren.

Kumari moest erg lachen om het commentaar van mijn moeder op de milkshakefoto.