Camerageheugen –slippers – lassee & curd

Dag 4 – 8 oktober

Nog een rustige dag. Het is hier 38 graden. Vandaag ga ik slippers halen, op zoek naar een geheugenkaartje voor mn camera en wat rondlopen door de wijk om wat van de verschillende bouwstijlen te zoeken. Eerst even mijn couchsurf-contact voor Auroville bellen om te checken of ik nog welkom ben. Aan de telefoon klinkt Bunty als een lolbroek en heeft het over zijn huishoudster. Hij zal wel iets rijker zijn dan Senthil, die 6000 Rs per maand verdiend. Alles wat Senthil heeft is wat beddegoed, een telefoon, een koffer met kleding en wat boeken. Ik vraag hem waarom hij touw om zijn middel heeft, of dat misschien iets religieus-symbolisch is of met kaste te maken, maar hij laat zien dat het simpelweg een ‘riem’ is waarmee hij zijn veel te grote onderbroek omgordt. Embarrassing, voor ik wegga krijgt hij mijn riem. Om 10.00 belt hij weer om te checken of ik het nog red in mn eentje. Maar ik ben nog op mijn kamer de Lonely Planet aan het lezen, en heb net twee sneetjes brood op. Dus kan nog net antwoorden dat ik al wel fatsoenlijk heb ontbeten ;-) Ik ga zo meteen weer bij Hot Breads lunchen. Het is mijn vaste stek geworden. Als ik binnenkom moet de bediende spontaan de zaak schoon vegen.

Twee veg.puff en een liter water later, stap ik weer de hitte in, koop in de supermarkt een pakje Lassee. Dat is een soort yokidrink, die heel goed is tegen de dorst. Ik koop ook meteen een vaatje zout omdat ik vermoed dat ik zo slomig ben, omdat ik wel eens teveel vocht zou kunnen verliezen. Lassee smaakt me heerlijk en ik ga op zoek naar een Electronica-shop. Kaartje van 4Gb zou veel te expensive voor me worden en dus ding ik af op het ding van 1 Gb. We komen i.p.v. 350 uit op 330 Rs. De man vraagt vervolgens waar ik vandaan kom, hoe ik heet en grapt over het weer (hij ziet me ook zweten). Ik grap wat met hem mee en ‘Oscar’ zwaait me vriendelijk uit. Iets zegt me dat ik het kaartje ook voor nog minder had kunnen kopen, maar ik vind het nu ook goedkoop.

In de schoenenwinkel ben ik weer een en al bekijks. Word door drie man geholpen, ze dragen me de ene na de andere slipper aan. Ze zijn allemaal lelijk en veel te smal (die slippers dus). Vervolgens komen ze met een paar aan die wel breed genoeg zijn, maar eigenlijk iets te lang (lees voor 2cm en achter halve cm). Ik neem ze toch maar, als het niet lekker loopt kan ik vast wel ergens een stanleymes kopen om Indian style mijn slippers te verklussen. Er staat een prijs op de doos, dus bij fixed prizes niet onderhandelen, had ik gelezen, maar 220 Rs is ook niet veel, het ziet er uit als echt leer.

Bij een stalletje vraag ik om Curd, een soort dikke yoghurt. Die wil ik ook proberen, want al die Cola, ik hou er niet van en veel te veel suiker. Ook de Curd bevalt me prima.

Op naar huis, mijn rugzak pakken en mn koffer, morgen moet ik om 9.00 de kamer uit. Een beetje bloggen, muziek luisteren, lezen, wachten tot Senthil belt. Die belt klokslag 18.00 dat hij weer over moet werken. Nou prima, ik heb de tijd en vermaak me prima. So a day without me is good? Ik haast mij te zeggen dat het met zijn hulp natuurlijk nog beter zou geweest zijn, maar dat hij zich niet zorgen hoeft te maken. Ik zal naar zijn huis gaan als hij van zijn werk vertrekt. Ik had gevraagd of hij naar de film wilde vanavond, maar hij heeft iets anders in gedachten geloof ik, want dat kon ook nog wel in Pondicherry. Enfin, ik hoef morgen alleen maar de bus te pakken, non AC kost maar 50 Rs voor 3 uur zweten, met beetje geluk bij een open raampje. Ik wil het wel ervaren. En zowel Senthil, bunty en camille raadden mij de bus aan in plaats van de trein. Die gaat niet rechtstreeks, en bovendien zit ik hier een uur van het station af. Dus qua reistijd zou het niet veel uitmaken. Wordt morgen nog een hele ervaring, maar ik kom ongetwijfeld in Auroville. Moet niet vergeten de koelkast morgen leeg te halen en vanavond Senthil zijn Toblerone achterna te brengen. Senthil kan nu elk moment bellen, dus ik wacht even met uploaden naar het internet via m’n mobieltje.

Kan ik ook nog even mn paspoort te drogen hangen, niet gewend dat ding continue bij me te hebben, heb ik die in een nette bui spontaan met broek en al in de wasemmer gegooid dus daar is het zweet nu ook uitgewassen. Dit schrijf ik natuurlijk ook een beetje om jullie te laten zorgen maken, want tot nu toe gaat het smoothly. Nou ja niet helemaal. Schijtstatus is nog steeds nite veranderd, maar ik ben van al die overgangen van AC naar hitte en terug wel snotverkouden geworden.

Om 20.00 ben ik vast richting Sethil’s huis gelopen, halverwege belt hij en we spreken af bij Titanshop. Ik ben er nog niet als hij mij halverwege de straat al breed lachend en in pak tegemoet komt. Omdat het al laat is besluiten we dat alleen uit eten ook leuk genoeg is. Dus we schuiven aan in Alreef en bestellen wat roti/poori. Nu is het Senthil die smokkelt met de kipregel, maar lult zich er mooi uit. Omdat we elkaar pas zondag weer zien zijn de dagen ertussen dus weer vega. Na het eten betalen we de kamer bij de kleermaker, die ook de taxi geregeld had. Geen extra charge nu ze mijn witte snoetje zien, dus dat valt me nog alles mee. Ik had rekening gehouden met een 10% tourist tax die nog over de afgesproken prijs zou komen. Hou het er maar op dat ze niet zo bekend zijn met die regel of gewoon echt vriendelijk zijn. Ik bedankte de man zoals ik van Senthil geleerd had, en ging vroeg naar bed met mijn snotneus.