Telefoon en internet regelen

Dag 2 - 6 oktober

Na 3 uurtjes slaap ging ik met Senthil op pad. Allereerst om een bank te vinden. Senthil had de kamer en taxi tevoren moeten betalen en ik wilde hem zo snel mogelijk terugbetalen. Ik voelde me meteen weer thuis in India met alle herrie en geuren. Na even zoeken vonden we een bank waar ik kon pinnen.

Tegenover de bank hebben we ontbeten en gingen op zoek naar een telefoonwinkel. Die vonden we maar was nog gesloten tot 10.00. Dus eerst naar de drogist om tandenborstel en –pasta, scheerspullen en hydraterende crème te kopen. Die had ik uit mijn koffer moeten gooien, zodat ik de pepernoten en speculaas kon meenemen. Vervolgens naar de boekhandel om een Lonely Planet te halen en woordenboeken Tamil en Hindi (ook thuisgelaten). Ze hadden alleen hele onhandige woordenboeken, met alleen karakters zonder het Hindi of Tamil in romaanse letters uitgeschreven, terwijl er ook zijn die dat wel hebben en bovendien beide kanten op. Die gaan we morgen halen in een grotere boekhandel.

De Vodaphonewinkel ging open en de wensen voorgelegd. Man, wat is het lastig communiceren als Indiers met getallen gaan praten. Maar uiteindelijk kwamen we eruit. Moest alleen even van de Nokia website de software downloaden bij de buren want ze hadden geen software-cd’s. Nou ik ook geen CD-drive dus dat kwam goed uit. Internetcafe in, Een stuk of 7 pc’s in een klein hok met een flinke ventilator boven de kop en een kind achter de kassa.

Het bestand was maar liefst 32 MB dus het kon wel even gaan duren. De baas van de winkel en de assistent bleven er bij staan kijken totdat we zeiden dat wij wel weer naar de winkel zouden komen als we klaar waren. Het downloaden liep tot driemaal toe vast, en de assistent was nog twee maal komen kijken hoe het ging, maar na een uur hadden we het bestand op een USB-stick. Terug naar de winkel. Had ik een USB kabel bij me? Waarvoor? Nou om de telefoon met de pc te verbinden! Ik nog heel bijdehand, isn’ t that included in the device on purchase? Nee, moesten we ergens maar zo’n dingetje halen.

Dus wij weer in de sharoto (heel snel uitgesproken share-auto(-riskhaw). Normal moet Senthil dan 7 Rs betalen, zaten we telkens op 20 Rs (maar liefst 30 cent!), omdat ik positief gediscrimineerd word hier. Positief voor Indiers dan ;-) Enfin, na een sjeestocht van twee keer 15 minuten en allerlei medepassagiers (op gegeven moment zaten we met 4 volwassenen op het bank je en de bestuurder met nog twee volwassenen half uit het ding hangend voor.
Bij de electronicashop kabeltje gehaald, waarbij Senthil expliciet vroeg om een bon om het ding te kunnen terugbrengen mocht het niet goed zijn. Ik had al ‘After buy no refund’ zien staan, dus goed geregeld van Senthil. We kunnen hem nu morgen terugbrengen en voor 200 Rs iets anders uitzoeken, want eenmaal de telefoon uit het doosje werd een originele Nokia kabel gewoon meegeleverd.

In de winkel (weer met 3 man eromheen) het hele zaakje geïnstalleerd, inclusief eerste prepaidtegoed op de telefoon gezet. Aankoop en contract heb ik 7 keer moeten ondertekenen. Plus dat er nog een pasfoto, kopie paspoort en visum bij moest. Gelukkig had ik die paspoortkopien inmiddels ook al gemaakt net als 16 foto’s voor 100 Rs (de overgebleven 15 komen vast wel op).

Geloof dat we alles bij elkaar 6 keer een fles water/cola hebben leeggedronken. Heb gisteren mij 4 keer verkleed en zweet afgedoucht dus 1 setje heb ik twee maal aangehad op 1 dag, omdat die einde middag al weer uitgespoeld en droog was. We hebben bij een arabisch restaurant gelunched, en aan het einde van de dag gedinneerd in een zeer luxueus en tropisch aandoende aangelegendheid. De schade was enorm: 255 en 655 Rs (6 euro voor 4 maaltijden, daar kan een stoommaaltijd van de AH niet aan tippen). Senthil heb ik moeten beloven dat we niet weer zo uitgebreid gaan eten en slechts om de drie dagen vlees.

Na het eten heeft Senthil ,mij zijn kamer laten zien, hij woont in een company house met 12 collega’s. Enkele waren een net nieuw gekocht spel aan het spelen, Karembole. Soort vinger-snooker op een houten bord. Morgen moest ik ook maar een potje komen spelen.

Dag 2 zou dus bestaan uit alleen maar telefoon en internet regelen, maar inmiddels heb ik nu ook een goede rugzak, zonnebril, drogistspullen, topokaart van Tamil Nadu. En van Senthil de uitnodiging om Diwali (lichtfeest) in zijn geboortedorp te komen vieren met zijn hele familie. Diwali is een soort oud en nieuwfeest op de 17/18e oktober, een weekend. Lijkt me leuk.

Ondertussen heb ik hem uitgenodigd om aankomend weekend mee te komen naar Pondicherry, omdat hij daar nog nooit geweest is. Dan laat ik hem Matrimandir zien en kan hij mooi tolken.

Kumari was helemaal door het dolle heen toen ik belde, kijkt uit naar de vele gesprekken. Ik niet minder.

Schijtstand: geen complicaties nog