Goa partyscene (tot 22.00) en Bountystranden

29 oktober donderdag B'lore - Goa

Bangalore is vergeleken met de steden en dorpen in Tamil Nadu een schone stad, maar misschien moet ik het andersom zeggen. TN is gewoon een smerige omgeving. Ook in Goa valt het mee met de rommel. Het blijft een chaos daar niet van, maar minder ranzig. Vanuit de lucht mooi zicht op de stranden van Goa. Op het vliegveld belt het toerismebureau voor mij naar 3 voorkeurs hotels. Angelina’s Beach Resort blijkt voor 600Rs per nacht beschikbaar. Ik koop een kaartje bij het pre-paidloket. Mij wordt een chauffeur aangewezen die mij in een zwart-gele maruti (suzuki) van binnen vreselijk versierd naar Baga brengt. Ook deze chauffeur weet de weg weer eens niet. Eindelijk aangekomen bij het guesthouse wil hij 40 Rs minder omdat het verder was dan opgekregen had. Ik zeg dat hij de pot op kan met zijn kofferverhaal en langere afstand en maak stampij. De bazin van het guest house zegt uiteindelijk dat ik hem maar moet betalen, maar ik maak nog even een foto van zijn nummerbord en de kwitantie. Zal een klacht indienen zeg ik, hij mag dan 60 cent rijker zijn, hij mag wel even bang zijn voor zijn vergunning. Het zijn door de overheid vastgestelde taxiprijzen. Ik heb bij het bureau voor toerisme gezien dat de rit mij 675 Rs zou moeten kosten, maar het loket rekende 650. Dus uiteindelijk betaal ik maar een fractie meer.

Het pensionnetje ziet er keurig schoon uit. Ik heb een paars/lila kamer met ventilator, balkon, en een zacht matras!! Het is licht bewolkt en dat zal het tot zondag blijven. Mooi, dan verbrand ik ook minder snel. Om 18.30 gaat de zon onder, dus ik ga er maar eens voor zitten op het strand, nog geen 500m van mijn kamer. Op het strand veel mensen, dode vissen, straathonden, koeien, palmbomen, parasailers, jetski’s, en touts (mensen die je iets willen aansmeren. Van kralenkettingen, henna-tattoo’s, fruit, dolfijnen boottochtjes, jetskien. De een is hardnekkiger dan de andere.

Het echte seizoen moet hier nog beginnen, dus erg druk is het nog niet. Relatief dan Baga is samen met Calungute en Candolim een langgerekt toeristische slinger van restaurantjes, tentjes die pasjmina’s en t-shirts verkopen en overal weer de zelfde souvernirs. Goa is tot 1960 een Portugese kolonie geweest. Dat zie je in veel dingen terug: Af en toe in de arhcitectuur, maar vooral in de menukaart (rundvlees!) en de taal die een mengeling is van een Indiase taal met Portugees. Zoals veel Indiers Hinglish (mix van Hindi-Engels) spreken.

30 oktober - vrijdag Markt in Mapse

Mapusa [mapse] : Vrijdags is het een locale markt in Mapusa. Hier komen niet zoveel toeristen volgens de Lonely Planet. Is dan ook lastig te vinden, maar op nmijn gehuurde scooter weet ik het te vinden. Hoop alleen dat ik mijn Honda straks terugvinden kan tussen al die andere. Vriendelijke dames pakken je zo in als je als ‘David Beckham’ over de markt loopt. Ze vragen of je zussen hebt. Zo ja dan moet je iets voor ze kopen, zo niet dan zijn zij voortaan je ‘big indian sister’. Overal waar je kijkt wordt alles uit de kast getrokken om je alles te laten zien wat ze in de aanbieding hebben. Denk je na over een aankoop van 2 dan zeggen ze take 4! Er worden heel wat special prizes bedacht, maar er kan ook elke keer heel veel van de prijs af. Ik ben de eerste klant van het nieuwe seizoen of de laatste van de dag, hoe dan ook als ik iets koop breng ik ze geluk. Als je iets koopt voor 1/5 van de prijs, krijg je nog een vriendelijke hand. Van een meisje krijg ik een hele lelijke kussensloop erbij kado nadat ik betaald heb. Het is voor haar een soort offer denk ik. In Tiruvannamalai gooien meloen verkopers ook af en toe een meloen op straat als offer. Om te laten zien aan de goden dat ze niet op maximale winst uit zijn.

Het is vrijdag dus het zal wel druk worden in de uitgaansgelegenheden. Nou dat klopt wel, maar valt wel tegen. Vanwege de overheid mag er na 22.00 geen muziek meer gedraaid worden en moeten café’s. Het is al gauw een dooie boel, alleen een paar clubs mogen door. Dit is een wat saaier Goa dan ik gedacht had.

31 oktober - Noord Goa verkennen
Zaterdag sta ik vroeg op en neem een duik in de Arabische Zee (Indische Oceaan), neem een lekker ontbijt en pak ik de scooter om Noord – Goa te verkennen. Ik ga naar Ajuna en Vagator en drink in verschillende baaitjes een lassi en relax. Verder naar het noorden toe is Goa steeds rustiger. Op een gegeven moment laat ik mij lekker verdwalen over weggetjes, omdat niets duidelijk aangegeven staat. Ik houd de zon in de gaten en kom zo vanzelf weer bij de kust uit. ’s Avonds is het de kunst om voor het donker aan het dinner te zitten. Ik heb afgesproken met Noel bij Viva Goa een cafe. Hij blijkt in Goa Pub te zitten en mij verkeerde naam te hebben opgegeven. Uiteindelijk treffen we elkaar en neemt hij mij mee naar een karaoke bar, gerund door twee Engelsen uit Liverpool. Hij is hier al een jaar niet meer geweest, vandaar. 1.000 excuses. Noel is modeontwerper in Mumbai en komt in Goa voor de rust. Hij is uitgesproken homo en ‘out’ naar familie en vrienden toe. Levert hem niet echt problemen op zegt hij, waarschijnlijk omdat hij uit een rijke familie komt. Om 22.10 komt de politie aanzetten en moeilijk doen. De sfeer gaat helemaal naar de knoppen door deze bijverdienactie van de agenten. Toch is het ook daarna nog wel gezellig.

Twee vrienden van Noel komen er ook nog bij. Ruben en Chicoo. Beiden zitten ze in de Civiele Sector en werken in Bahrein, zijn moddervet en drinken erg veel, maar goed ze betalen de rekeningen ook. Joviale mannen die zich duidelijk geen zorgen hoeven te maken over wat ze de volgende dag zullen eten (fastfood). Het nichtje van Chicoo is DJ op een feestje even verderop. Als we zin hebben mogen we mee en gratis naar binnen. Nou vooruit, lijkt me best geinig. Ik ga alleen niet bij ze in de auto, ik volg wel op de scooter. Dan kan ik elk moment naar huis. Wat opvalt aan dit indiase Housefeest is dat het er gemoedelijk aan toegaat. De muziek is wel vreselijk hard en bonkend, maar verder is het vergelijkbaar met Nederland. Het is Halloween dus de halfbuiten halfbinnen locatie is versierd met heksen, skeletten en je kunt je eng laten smincken. Het is een geinig feestje maar na een uurtje of twee heb ik het wel gehad. De muziek wordt steeds monotoner en waarschijnlijk alleen de mensen op pillen vinden het nog leuk. Ik neem afscheid van de drie en rijdt in het donker terug naar Baga. Het is vier uur als ik in mn bedje lig.

1 november - zondag
Ochtendgebed op het strand, daarna bezoek ik eerst het zogenaamde sfeervolle stadje Panaji [panjim], maar vind er geen zak aan. Vergane glorie in het kwadraat en het stinkt er naar rotte vis. Van de Portugeze gebouwen is nog minder over dan van de Franse in Pondicherry.

Ik ben er dan ook snel weer vandoor en neem een pondje naar het eiland met een vogel- reservaat en laat me rondkanoen in een holle cashewboom-stam, door het mangrovebos. Prachtige vogels, maar slecht te fotograferen. Mij worden meerdere verschillende ijsvogels aangewezen, grote, oranje, witbuikige. De een nog mooier blauw-oranje dan de andere. ibissen, witte, groene en grijze reigers, pipers (strandlopers) kites (roofvogels), aalscholvers, springende visjes, rode rivierkrabben. De krokodillen zijn alleen in april-mei te zien als ze op de kant liggen. Die zijn heel schuw zegt Panesh, die ’s zomers rustig in de Mandovi-rivier zwemt.

India is een grote flora en fauna tuin, prachtige bloemen in het wild die wij alleen op de vensterbank kennen, vlinders die we alleen uit documentaires op discovery en "Ja Natuurlijk" kennen. Als je de neus dicht doet en de rommel wegdenkt, heb je een voorproefje van het paradijs denk ik. Hoe mooi zal dat zijn!

2 november - maandag - Bountystranden en Haarspeldbochten tussen palmboomtoppen
Vandaag vroeg opstaan. Ik wil (de stranden van) Zuid Goa verkennen, die zouden idyllischer zijn. Wat opvalt als ik bij Margao de aflag naar de volgens Lonely Planet prachtige B-weg neem, dat de huizen hier chiquer en veel netter zijn. Gemiddeld dan. Diverse mooie en afstotelijke villa's sjees ik voorbij. Ik rij over haarspeldbochten tussen palmboomtoppen rond. Geweldig. Ik rijd naar Cabo de Rama en ruine van een Portugese vestiginging. Van buiten loopt de asfalt weg ongeveer tegen de muur aan en als je niet beter wist zou je omkeren. Ik ga door het kleine poortje en zie in een verwilderd 'tuin' een kerkje staan. Beklim de muur en loop naar de kustzijde.

Het uitzicht is adembenemend mooi. In de verte rosten met palmen, daarvoor een wit strand, en onder mij een turkooise zee met palmboom toppen. Beneden zijn vissers bezig op de rotsblokken. Er komt een Duitse lerares op leeftijd de muur op geklommen. Verlegen om een praatje want ze praat honderd-uit Ze is net als ik om 8.30 vertrokken maar dan vanuit Benaulim hemelsbreed denk ik 15km, Baga ligt 70 km noordlijker. Ze mag mijn zonnecreme gebruiken en ik ga verder naar Agonda. Ikmet tips over Mysore en Bolivia, zij met tips over Tamil Nadu en Noord Goa.

Ik kom eerst nog in Kinnu, omdat de wegwijzering in India niet bestaat en je de weg vooral op gevoel moet vinden. Het gaat eventjes mis. Kinnu is een boerendorpje met op de weg overal pepers te drogen, in rode vlakken. Mooi gezicht, maar de wegloopt dod bij een kerkje. Zuid Goa is overwegend Katholiek en dat zie je ook meteen. Veel kerken, bijna geen hindoetempels en ik heb maar 1 moskee gezien. Het strand van Agonda Beach is prachtig mooi. Er staan wat hutten, maar er zijn nog geen toeristen. Ik heb het strand bijna voor mij alleen. Er lopen op 200 m wat mensen verder alleen, hier honden, varkens en koeien. Het is hier prachtig en ik duik er een paar keer in zee.

De toeristische route langs de kust is de moeite waard ik eindig in het wat meer toeristische, wat heet booming, Palolem. Iets minder groots dan Calungute/Baga, maar wel veel heel veel 'shacks' hutten. Ik word door Ghandi meegenomen naar zijn hutten, als ik aangeef dat ik volgend jaar misschien wil komen. Simpele hut op poten met groot bed, wiebelige vloer, maar wel klamboe en fan en badkamertje en wanden van bananenbladermatten. 600Rs, een iets luxere kost 1200 in november. Een Airconditioned 1500 RS maar die zijn ze nog aan het bouwen, omdat de permit te laat was. Maar voor december-januari zijn ze gereed. Dat is het piekseizoen. Ze bouwen dus elk jaar de hutten weer opnieuw op. Direct aan het strand, met internet cafe (1 PC) en een restaurant/bar. Best leuk als je puur voor je rust komt en geen poeha aan je hoofd wilt. Volgend jaar moet ik zeker maar met mijn vriendin komen zegt Ghandi, want het is een heel romantisch oord, knipoog. Zou hij denken dat ik een honeymoon aan het voorbereiden ben? Ik zeg maar niks, bestel een lassi-pineapple, die ik mij goed laat smaken. 35Rs is de schade, 50 cent. In Zuid-Goa zijn de stranden schoner, stinkt het minder. Wel diezelfde plaggenhutten met blauw plastic als ook al in het noorden.

Terug neem ik wel de snelweg, want het is al laat, dus ik probeer voor het donker bij Margao te zijn. Dan nog 50 km door het donker. Als ik maar even hard rijdt als iedereen lijkt mij dat ht veiligste, dus ik hobbel met60-80km/u door de schemering, en 50 km/u door het donker. Ik pik nog net een of andere roomse ceremonie mee in een vreselijk verlichte kerk. De kinderen zingen erg vals, maar ik heb al eerder gemerkt dat Indiers minder moeite hebben met niet zuivere noten. Dat komt ook omdat ze zelf een andere manier van muziek maken hebben, die in Europese oren minder harmonieus is. De rit terug naar 'huis' kost twee uur en aan het einde doet mn kont zeer van alle rumbles. drie ellendige hobbeltjes achter elkaar in het wegdek (ook van de 'snelweg') die de snelheid effectief remmen. Snelheidscamera's hebben ze hier nog nooit van gehoord. Dit werkt even goed, en waarschijnlijk heeft de staat aandelen in schokdempers.